ذکر هنگام ایستادن بر صفا و مروه

لَمَّا دَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّفَا قَرَأَ: ﴿إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَآئِرِ اللَّهِ﴾ أَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ, فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ, فَوَحَّدَ اللَّهَ وَكبَّرَهُ وَقَالَ: (لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ, لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ, لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ, أَنْجَزَ وَعْدَهُ, وَنَصَرَ عَبْدَهُ, وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ, ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذلكَ. قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ) الْحَدِيثُ. وَفِيهِ: (فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا)

هنگامى که رسول الله صلی الله علیه وسلم به کوه صفا مىرسید، این آیه را می‌خواند: ﴿۞إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلۡمَرۡوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِ﴾ [البقرة: 158] «همانا صفا و مروه از شعائر الهى هستند» سپس می‌فرمود: سعى را از جایى آغاز می‌کنم که خداوند نخست از آن یاد کرده است. آنگاه رسول‌الله صی الله علیه وسلم سعى را از صفا آغاز می‌کرد و بالا می‌رفت تا کعبه را می‌دید، سپس رو به قبله می‌کرد و لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ و الله أکبر می‌گفت و این دعا را می‌خواند: «به جز الله، معبود دیگرى «به حق» وجود ندارد، یگانه است و شریکى ندارد، پادشاهى از آن اوست، و ستایش مخصوص اوست، او بر هر چیز توانا است، بجز او معبود دیگرى «به حق» وجود ندارد، یگانه است، اوست که وعدهاش را تحقّق بخشید، و بنده‌اش را پیروز کرد، و به تنهایى گروه‌ها را شکست داد».

منبع: Muslim 2/888.