النبإ — خبر بزرگ

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

'Amma Yatasaa-aloon

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

'Anin-nabaa-il 'azeem

از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

Allazi hum feehi mukh talifoon

همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Kallaa sa y'alamoon

چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

Thumma kallaa sa y'alamoon

باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا

Alam naj'alil arda mihaa da

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا

Wal jibaala au taada

و کوه‌ها را میخهای زمین؟!

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا

Wa khalaq naakum azwaaja

و شما را بصورت زوجها آفریدیم!

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا

Waja'alnan naumakum subata

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا

Waja'alnal laila libasa

و شب را پوششی (برای شما)،

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا

Waja'alnan nahara ma 'aasha

و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا

Wa banaina fauqakum sab 'an shi daada

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا

Waja'alna siraajaw wah haaja

و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا

Wa anzalna minal m'usiraati maa-an saj-jaaja

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا

Linukh rija bihee habbaw wana baata

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا

Wa jan naatin alfafa

و باغهایی پردرخت!

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا

Inna yaumal-fasli kana miqaata

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا

Yauma yun fakhu fis-soori fataa toona afwaaja

روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا

Wa futiha tis samaa-u fakaanat abwaaba

و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

Wa suyyi raatil jibaalu fa kaanat saraaba

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

Inna jahan nama kaanat mirsaada

مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا

Lit taa gheena ma aaba

و محل بازگشتی برای طغیانگران!

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

Laa bitheena feehaa ahqaaba

مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

Laa ya zooqoona feeha bar daw walaa sharaaba

در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

Illa hamee maw-wa ghas saaqa

جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!

جَزَآءًۭ وِفَاقًا

Jazaa-aw wi faaqa

این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

Innahum kaanu laa yarjoona hisaaba

چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا

Wa kazzabu bi aayaa tina kizzaba

و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا

Wa kulla shai-in ahsai naahu kitaa ba

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

Fa zooqoo falan-nazee dakum ill-laa azaaba

پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

Inna lil mutta qeena mafaaza

مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا

Hadaa-iqa wa a'anaa ba

باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا

Wa kaawa 'iba at raaba

و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا

Wa ka'san di haaqa

و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا

Laa yasma'oona fiha lagh waw walaa kizzaba

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا

Jazaa-am mir-rabbika ataa-an hisaaba

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا

Rabbis samaa waati wal ardi wa maa baina humar rahmaani laa yam likoona minhu khi taaba

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا

Yauma yaqoo mur roohu wal malaa-ikatu saf-fal laa yata kalla moona illa man azina lahur rahmaanu wa qaala sawaaba

روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Zaalikal yaumul haqqu faman shaa-at ta khaaza ill-laa rabbihi ma-aaba

آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

In naa anzar naakum azaaban qareebaiy-yauma yan zurul marr-u maa qaddamat yadaahu wa ya qoolul-kaafiru yaa lai tanee kuntu turaaba

و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»