الضحى — چاشت

وَٱلضُّحَىٰ

Wad duhaa

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

Wal laili iza sajaa

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

Ma wad da'aka rabbuka wa ma qalaa

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ

Walal-aakhiratu khairul laka minal-oola

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ

Wa la sawfa y'uteeka rabbuka fatarda

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ

Alam ya jidka yateeman fa aawaa

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ

Wa wa jadaka daal lan fahada

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ

Wa wa jadaka 'aa-ilan fa aghnaa

و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

Fa am mal yateema fala taqhar

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ

Wa am mas saa-ila fala tanhar

و سؤال‌کننده را از خود مران،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

Wa amma bi ni'mati rabbika fahad dith

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!