إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُكُمُ امْرَأَةً, أَوْ إِذَا اشْتَرَى خَادِماً فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا, وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ, وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا, وَشَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ, وَإِذَا اشْتَرَى بَعِيراً فَلْيَأْخُذْ بِذِرْوَةِ سَنَامِهِ وَلْيَقُلْ مِثْلَ ذَلِكَ
هرگاه یکى از شما ازدواج کرد یا هر شیئ یا وسیلهای خرید، بگوید: «اللَّهُمَّ إِنِّيْ أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ وَأَعُوْذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا جَبَلْتَهَا عَلَيْهِ». «بار الها! من از تو خیر او، خُلُق و خُوى نیکىاش را مسألت مىنمایم و از بدى او و بدى خُلُق و خُویش به تو پناه میبرم»، هرگاه یکى از شما شترى یا حیوانی خرید، دست بر کوهانش بکشد (و یا هر شیئ یا وسیلهای خرید بر آن دستش را قرار دهد) و دعاى فوق را بخواند.
منبع: Abu Dawud 2/248, Ibn Majah 1/617.