دعای نماز استخاره

قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ, يَقُولُ: (إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ, ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ, وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ, وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ, وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ, وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ, اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ, وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ, ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ) وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ, وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ, فَقَدْ قَالَ اللَّهُ سبحانه وتعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾

(هرگاه یکی از شما آهنگِ کاری کرد، دو رکعت نمازِ غیرِ فرض بگزارد، سپس بگوید:) بار خدایا! به دانشت از تو خیر می‌طلبم و به قدرتت از تو توان می‌خواهم و از فضلِ بزرگت درخواست می‌کنم؛ زیرا تو توانایی و من ناتوانم، تو می‌دانی و من نمی‌دانم، و تو دانای نهان‌هایی. بار خدایا! اگر می‌دانی که این کار ـ و حاجتش را نام می‌برد ـ برای دین و معاش و سرانجامِ کارم (یا گفت: برای دنیا و آخرتم) خیر است، آن را برایم مقدر کن، برایم آسان گردان و در آن برکت ده. و اگر می‌دانی که این کار برای دین و معاش و سرانجامِ کارم شر است، آن را از من و مرا از آن بازگردان، و خیر را هر کجا که باشد برایم مقدر کن، سپس مرا به آن خشنود گردان.

منبع: Al-Bukhari 7/162, Al-'Imran 3:159.