قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ, يَقُولُ: (إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ, ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ, وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ, وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ, وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ, وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ, اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ, وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ, ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ) وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ, وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ, فَقَدْ قَالَ اللَّهُ سبحانه وتعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾
(Biriniz bir işe niyetlendiğinde, farz dışında iki rekât namaz kılsın, sonra şöyle desin:) Allahım! İlminle Senden hayır dilerim, kudretinle Senden güç dilerim ve büyük lütfundan dilerim; çünkü Sen güç yetirirsin, ben yetiremem; Sen bilirsin, ben bilmem ve Sen gaybları çok iyi bilensin. Allahım! Eğer bu işin — kişi ihtiyacını söyler — dinim, geçimim ve işimin sonucu bakımından (veya: dünyam ve ahiretim bakımından) benim için hayırlı olduğunu biliyorsan, onu bana takdir et, onu bana kolaylaştır ve onu bana mübarek kıl. Eğer bu işin dinim, geçimim ve işimin sonucu bakımından (veya: dünyam ve ahiretim bakımından) benim için kötü olduğunu biliyorsan, onu benden, beni de ondan uzaklaştır; hayrı nerede ise onu bana takdir et, sonra beni ona razı kıl.
Kaynak: Al-Bukhari 7/162, Al-'Imran 3:159.