اذکار اذان

يَقُولُ مِثْلَ مَا يَقُولُ المُؤَذِّنُ إِلاَّ فِي (حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ وَحَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ) فَيقُولُ: (لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ)

هر چـه را که مؤذن مى‌گوید، شنونده تکرار کند مگر در: «حَيَّ عَلَى الصَّلاةِ، وَحَيَّ عَلَى الفَلاَحِ»، کـه در جـواب مى‌گوید: «لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ»

منبع: Al-Bukhari 1/152, Muslim 1/288.

يَقُولُ: وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ, رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبَّاً, وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً, وَبِالْإِسْلاَمِ دِينَاً. يَقُولُ ذَلِكَ عَقِبَ تَشَهُّدِ الْمُؤَذِّنِ.

نیز شخص گوید: «و من گواهى مى‌دهم که هیچ معبودى، بجز الله «به حق» وجود ندارد، یکتاست و شریکى ندارد، و محمّد صلی الله علیه وسلم بنده و فرستادۀ اوست، من از اینکه الله، پروردگار و محمّد، پیامبر و اسلام، دین من است، راضى و خشنودم».

منبع: Muslim 1/290, Ibn Khuzaymah 1/220.

يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنْ إِجَابَةِ الْمُؤَذِّنِ

بعد از پایان اجابت مؤذن، بر پیامبر صلی الله علیه وسلم درود فرستاده شود

منبع: Muslim 1/288

اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ, وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ, آتِ مُحَمَّداً الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ, وَابْعَثْهُ مَقَامَاً مَحمُوداً الَّذِي وَعَدْتَهُ, [إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ]

[بعد از درود] گفته شود: «بار الها! اى پروردگارِ این نداى کامل و نماز بر پا شونده، به محمّد ج وسیله «مقامى والا در بهشت» و فضیلت عنایت بفرما، و او را به «مقام شایسته‌اى» که وعده فرموده‌اى نایل بگردان، [همانا تو خُلف وعده نمی‌کنى]»

منبع: Al-Bukhari 1/152, Al-Bayhaqi 1/410

يَدْعُو لِنَفسِهِ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ حِينَئِذٍ لاَ يُرَدُّ

- «شخص در بین اذان و اقامه براى خودش دعا کند، چرا که دعا در این هنگام رد نمى‌شود»

منبع: At-Tirmizi, Abu Dawud, Ahmad, Irwa' al-Ghalil 1/262